2. Opis środowiska programistycznego LabView Labview – jest to środowisko programistyczne, w, którym do programowania używamy graficznych obiektów, które reprezentują poszczególne funkcje typu: dodawania, mnożenie a także obiekty reprezentujące bardziej złożone funkcje jak pętle czy tworzenie wykresu. -proste funkcje matematyczne Użytkownik obsługuje program przy pomocy prostych kontrolek, które są intuicyjne i bardzo pomagają w pracy. Do dyspozycji mamy: Rysunek 1.4.1. Widok komórki elementarnej kryształu TGS. Składa się ona z trzech typów glicyny (opisanych, jako Gi, Gii, Giii) oraz cząstki SO2-4. Przestrzenne formy Gi oraz Giii (rozmieszczone prawie prostopadle do osi polarnej b i w symetrii lustrzanej) w połączeniu z grupą SO2-4 tworzą system podobny do łańcucha. Grupa SO2-4 pełni rolę łącznika pomiędzy przyległymi łańcuchami oraz pomiędzy łańcuchami i jonem Gii. Obecność ładunku dodatniego reprezentowanego przez grupę NH+3 w glicynie Gii (i jego rotacja w kierunki b) determinuje kierunek wektora polaryzacji spontanicznej wzdłuż ferroelektrycznej osi b.1
Środowisko Labview zostało wyposażone między innymi w funkcje:
- graficzne programowanie
- proste wprowadzanie i wyprowadzanie danych
- debugowanie w czasie rzeczywistym
- obsługa interfejsu Plug and Play do obsługi najbardziej znanych urządzeń
- kompatybilność między platformowa: Macintosh, PC, Sun, HP-UX, a także między systemowa
- interfejs SQL dający możliwość obsługi bazy danych
- zaimplementowany system do obsługi dodatkowych sterowników i wtyczek
- możliwość generowania sygnałów sinusoidalnych
- cyfrowe przetwarzanie sygnału
- operacje na macierzach
- funkcje prawdopodobieństwa i statystyczne
- algebra liniowa
- dopasowanie krzywych
- filtrowanie
- zaimplementowane gotowe funkcje do analizy danych i sygnału
- obsługa protokołów sieciowych ( TCP, UDP, DDE, OLE, HiQ )